سلفی

بخوانید حقایق اشکار میشود

altohid — Sat, 13 Dec 2008 14:22:04 GMT

برای دریافت کتابها بر روی اسم کتاب فشار دهید

عقيده امامت و حديث غدير

راهي ديگر براى کشف حقيقت

غدير خم

خلافت و امامت

خلافت و امامت 2

حـديـث‌ غـديـر، مولاي‌ مؤمنان‌ و ما اهل‌ سنّت‌

خلافت و انتخاب

چرا نام حضرت علي رضي الله عنه در قرآن نيست؟

اي شيعيان جهان بيدار شويد

به نقل ازhttp://www.aqeedeh.com/ebook

آیا اسلام مسئول عقب ماندگی مسلمین است؟

altohid — Tue, 18 Nov 2008 13:47:58 GMT

آیا اسلام مسئول عقب ماندگی مسلمین است؟

()

1- واقعیتهای تاریخی که هیچ مجالی برای شک و تردید باقی نمی2- گذارند،3- بیان می4- کنند که اسلام در مدت زمانی کوتاه،5- توانست با شکوه6- ترین و طولانی7- ترین تمدن را در تاریخ بنیان8- گذاری کند. دانش فراوان در زمینه9- های مختلف علوم و فنون که مسلمین از خود بر جای گذاشته10- اند هنوز هم شواهدی هستند که حاضر پیش11- رو داریم و کتابخانه12- های دنیا هزاران نسخة خطی عربی - اسلامی را در بر می13- گیرند که نشان می14- دهند تا چه اندازه تمدن مسلمین ریشه15- دار و اصیل بوده است. آثار اسلامی پراکنده در تمام دنیای اسلامی نیز به عظمت آنچه هنر اسلامی بدان دست یافته است شهادت می16- دهند.
تمدن مسلمین در اندس، و آثار بر جای مانده از آن تا به امروز نیز، در خود اروپا شاهد بر ادعای ما است. اروپا در قرن دوازده و سیزده فعالانه شروع به ترجمه علوم مسلمین کرد و تمدن جدید خود را براساس آن، بنا نهاد.
17- قرآن کریم،18- علم و علماء را بسیار گرامی می19- دارد و انسان را بر تدبر در هستی و تحقیق در آن و آبادانی زمین تشویق می20- کند و اولین آیات قرآن که نازل شدند،21- انسانها را به اهمیت علم و خواندن و تدبر یادآوری می22- کنند. این آیات پیام مهمی داشتند که از همان ابتدا،23- مسلمانان متوجه آن شدند و همچنین یاری رسانی اسلام به رشد تمدن،24- از لحاظ مادی و معنوی،25- نیاز به دلیل ندارد.
26- اسلام تاوان عقب27- ماندگی مسلمین را در عصر حاضر،28- به عهده نمی29- گیرد. چون اسلام مخالف تمام انواع عقب30- ماندگی است. آنگاه که مسلمانان از درک معنای واقعی اسلام عاجز شدند،31- از زندگی عقب افتادند.
مالک بن نبی - مفکر جزائری - در این مورد صادقانه اظهار نظر میکند و میگوید : عقبماندگیای که امروز مسلمانان از آن رنج میبرند، سبب آن اسلام نیست بلکه این، سزایی است شایسته از ناحیه اسلام بر مسلمین، به سبب اینکه اسلام را رها کردهاند نه به سبب تمسک به آن همچنانکه برخی نادان میپندارند. پس عقبماندگی مسلمین هیچ ربطی به اسلام ندارد.
32- اسلام بر روی هر توسعه33- ی تمدنی که خیر و سعادت انسان را در بر گیرد باز بوده و همچنان باز خواهد ماند. هر گاه مسلمانان اسباب واقعی عقب ماندگی خود را بررسی کنند،34- اسلام را بین این اسباب نخواهند یافت. عوامل خارجی زیادی وجود دارند که اکثر آنها بر جای مانده از دوران استعماری هستند که سرزمینهای اسلامی را از پیشرفت باز داشتند. و این به نوبه خود - به اضافه بعضی عوامل خارجی - باعث شدند که مسلمانان عناصر مثبت و ارزشهای محرک در اسلام را فراموش کنند.
35- جائز نیست،36- اسلام با واقع اسف بار امروز دنیای اسلام آمیخته شود. عقب37- ماندگی38- ای که امروز مسلمانان از آن رنج می39- برند،40- مرحله41- ای از تاریخ آنان به شمار می42- آید و هرگز به معنای این نیست که تا ابد اینطور باقی خواهند ماند. جائز نیست،43- اسلام متهم شود به اینکه عامل عقب44- ماندگی مسلمین شده است،45- همچنانکه جائز نیست که در عقب46- ماندگی کشوهای امریکای لاتین مسیحیت متهم گردد.
امانت علمی ایجاب میکند که حکم بر موضعگیری اسلام نسبت به تمدن، براساس بررسی موضوعی اصول اسلام، و از روی انصاف صورت گیرد نه بر اساس شایعات، اتهامات و پیش داوریهای باشد که هیچ ربطی به حقیقت ندارند

آیا فتوحات اسلامی استعمار بود؟

altohid — Tue, 18 Nov 2008 13:46:12 GMT

آیا فتوحات اسلامی استعمار بود؟

)

1- فتوحات اسلامی استعمار نبوده است. استعمار - همچنانکه در عصر جدید با آن آشنا هستیم - منابع در آمد و ثروتهای کشور مورد استعمار را غارت،2- و اقتصاد آن را ویران می3- کند و به رشد کشور از لحاظ اقتصادی و فرهنگ و تمدن اهمیت نمی4- دهد. حال آنکه قضیة فتوحات اسلامی چنین نبوده است و تاریخ بر این مدعی شاهد است. اندلس - که جزئی از اروپا است - بعد از فتح اسلامی،5- از هر لحاظ به یک کشور مترقی تبدیل شد. هر تاریخ نویس با انصاف می6- تواند اندلس را زمانیکه مسلمین در آن بودند با دیگر کشورهای اروپائی آن دوره مقایسه کند تا ببیند تا چه اندازه فتح اسلامی باعث ترقی و پیشرفت آن شد و به هر جای که مسلمانان وارد شده7- اند،8- وضعیت همین بوده است. آثار معماری اسلامی و تمدنهای بر جای مانده بر این مدعی گواهند.
9- جزیه عبارت از مالیاتی بود که اهل سرزمینهای فتح شده در مقابل حمایت،10- ایجاد امنیت و دفاع از آنان به حکومت اسلامی پرداخت می11- کردند و هر گاه یکی از آنان داخل لشگر اسلامی می12- شد،13- جزیه از او ساقط می14- گردید. سیر توماس أرنولد در این مورد به قبیلة جراجمه مثال می15- زند که قبیلة مسیحی و در کنار انطاکیه ساکن بود و با مسلمانان سازش نموده و تعهد داده بود که با آنان همکاری کند و در کنار آنان در جنگها شرکت نماید به شرط اینکه مسلمانان از گرفتن جزیه صرف نظر کنند. محمد الغزالی : مانه سئوال عن الإسلام ج 2،16- ص 92،17-
18- جهاد در راه خدا به منظور دست یابی به غنایم نه تنها در اسلام مردود است،19- بلکه جرم محسوب می20- شود. از پیامبر (ص) سئوال شد در مورد کسی که به منظور کسب غنایم به جهاد در راه خدا می21- رود. فرمود (لا أجرله) هیچ ثوابی برای او نیست. و سه مرتبه آن را تکرار کرد.
22- قول به اینکه فتوحات اسلامی توسعه23- طلبی استعماری و به خاطر مسائل اقتصادی بوده،24- به فعالیتی محسوب می25- شود که به منظور کاهش جلوه دادن آنچه که امروز استعمار غرب نسبت به کشورهای اسلامی انجام می26- دهد،27- صورت می28- گیرد. حال آنکه بین این دو،29- تفاوت بسیار زیاد وجود دارد. مثالهای زیادی وجود دارند که بیان می30- کنند جانب استعمار اقتصادی در فتوحات اسلامی منتفی است. اما در بین آنها ما یک مثال می31- آوریم. در پیمان32- نامة که خالد بن ولید با برخی از اهالی اطراف حیره بسته بود،33- عبارتی را قید کرد که : «فإن منعناکم فلنا الجزیهُ و إلّا فلا» اگر از شما دفاع کردیم،34- باید به ما جزیه بدهید در غیر این صورت نه. و عملاً اتفاق افتاده که مسلمانان جزیه را به سرزمینهای فتح شده پس داده35- اند. آنگاه که احساس کرده36- اند،37- نمی38- توانند حمایت لازم را از آنان بعمل آورند. آن واقعه در زمان خلیفة دوم عمربن 39- خطاب روی داد آنگاه که هر قل امپراطور،40- لشگر بزرگی را برای جنگ مسلمین جمع41- آوری کرد و آن وقت مسلمانان با لشگر روم مشغول جنگ بودند فرماندة مسلمان (خالدبن ولید) نامه42- ای به اهل شهرهای فتح شده نوشت که اموالتان (جزیه) را به شما بازگرداندیم چون از ناحیة لشگری بزرگ مود حمله قرار گرفته43- ایم و شما شرط کرده بودید که از شما دفاع کنیم ولی در حال حاضر نمی44- توانیم به این شرط عمل کنیم بنابراین جزیه45- ای که از شما گرفته بودیم باز پس دادیم و اگر خداوند ما را پیروز گردانید،46- آنچه که بین خود نوشته47- ایم به قوت خود باقی است.( الدعوه الی الإسلام،48- سیرتوماس أرنولد ص 79).

آیا فتوحات اسلامی استعمار بود؟

altohid — Tue, 18 Nov 2008 13:46:09 GMT

آیا فتوحات اسلامی استعمار بود؟

)

آیا اسلام به افراط و خشونت فرا میخواند؟

altohid — Tue, 18 Nov 2008 13:45:17 GMT

آیا اسلام به افراط و خشونت فرا میخواند؟

1- اسلام دین رحت و مهربانی است و به عدالت و آشتی فرا می2- خواند و آزادی و کرامت انسان را محفوظ نگه می3- دارد و این،4- تنها شعار نیست بلکه اصول اساسی و متینی هستند که بنیان اسلام بر آن نهاده شده است خداوند پیامبرش محمد (ص) را رحمهً للعالمینفرستاد هر پیامبر رسالتش را اینگونه توصیف می5- کند : «انما بُعثتُ لأُتمّمَ مکارم الأخلاق» : مبعوث شده6- ام تا مکارم اخلاق را به اتمام برسانم و اسلام آزادی انتخاب را حتی در امور اعتقادی به انسان بخشیده است
فمن شاء فلیؤمن و من شاء فلیکفرالکهف / 29
هر که میخواهد ایمان بیاورد و هر که میخواهد کافر شود.
دعوت به اسلام براساس حکمت، اندرز زیبا و گفتگوی نیکو صورت میگیرد نه بر اجبار و فشار همچنانکه اسلام به عدالت و نیکی کردن دستور داده و از فحشاء، منکر، طغیان و فساد در زمین نهی نموده است و از پیروانش خواسته که بدی را با نیکی جواب دهند و پیامبر (ص) وقتی مکه را فتح کرد با وجود اینکه اهل مکه این همه ظلم، خشونت، قتل و آزار را نسبت به او و اصحاب او روا داشتند آنان را بخشید و فر مود : «إذهبوا انتم الطلقاء»
7- یک توافق کامل بین إسلام و آشتی (سلام) وجود دارد چون کلمة اسلام مشتق است از همان اصلی که لفظ سلام از آن مشتق شده است و خداوند در قرآن کریم خود را سلام توصیف نموده است و تحیت مسلمانان نیز سلام است تا مرتب به آنان یادآور شود که سلام هدف اساسی است و نباید از اذهان دور بماند. مسلمان در پایان نمازش هر روز پنج مرتبه به نصف دنیا در طرف راست سلام می8- کند و سپس به نصف دیگر دنیا در سمت چپ. امری که اشاره می9- کند به اینکه مسلمان آرزوی سلام و آشتی برای همه دنیا دارد.
10- از تمام آنچه گذشت،11- آثار مسالمت12- آمیز بودن اسلام،13- پدیدار است در این دین،14- هیچ جای برای خشونت،15- سخت16- گیری،17- تعصب،18- افراط،19- زورگوئی،20- ترور،21- ترساندن یا تجاوز به مال و زندگی مردم وجود ندارد. مقاصد شریعت اسلامی در حمایت از حقوق اساسی بشر و بویژه در حمایت از زندگی،22- دین،23- عقل،24- خانواده و دارائی انسان تجسم می25- یابد.
بنابراین اسلام تجاوز به حقوق دیگران را به هر شکلی از اشکال، حرام کرده است تا حدی که تجاوز به یک نفر از افراد انسانی را، تجاوز به تمام بشریت قلمداد کرده است :
مَنْ قتلَ نفساً بغیر نفسٍ أو فسادٍ فی الأرض فکأنّما قتلَ الناسَ جمیعاً المائده / 32.
هر کس انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در زمین، بکشد چنان است که گویا همة انسانها را کشته است. پس، هر فرد، تمام انسانیت را در خود به نمایش میگذارد و آن انسانیتی که اسلام بر حمایت آن، حرص میورزد در احترام هرفرد به دیگری تجسم مییابد. همچنانکه در حدیث شریف آمده است : (کلُّ المسلمِ علی المسلمِ حرامٌ دُمه و مالُه و عِرضُه) امام مسلم در کتاب بر آن را روایت کرده است.
: خون، مال، ناموس و همه چیز مسلمان بر مسلمان حرام است. و در حدیث دیگر آمده است : (لا یحل لمسلم أن یُورِعَ مسلماً) ابو داد در کتاب ادب روایت کرده است. حلال نیست که مسلمان، مسلمانی دیگر را بترساند و همچنین اسلام به همزیستی مسالمتآمیز بین ملتها و به عدل و داد بین غیره مسلمانان، فرا میخواند :
لا ینهاکم الله عن الذین لم یقاتلوکم فی الدین و لم یخرجوکم من دیارکم أن تبروهم و تقسطوا الیهم إن الله یحب المقسطینالممتحنه / 8.
4- مسئولیت حفظ امنیت هموطنان و آسایش آنها مسئولیت مشترک بین همه مردم است و تحمّل این مسئولیت تنها راه آسایش و امنیت در رویاروئی با خطرهای فسا و إفساد است.
همه ما، همچنانکه در حدیث شریف آمده است : «مانند قومی هستیم که سوار بر کشتی میشوند، برخی از آنها در طبقهی اول و برخی در طبقهی دوم ساکن میشوند و ساکنین طبقهی اول، برای استفاده از آب دریا میگویند
ما مکانی را که متعلق به خود ماست سوراخ میکنیم و به کسانی که بالای ما هستند هیچ اذیت و آزاری نمیرسانیم. در این حالت اگر به حال خود رها شوند و آنان را از این کار باز ندارند همگی به هلاکت میرسند و اگر آنان را نهی کردند همگی نجات مییابند. امام بخاری در کتاب الشرکه روایت کرده است.

آیا اسلام با شمشیر انتشار یافته است!؟

altohid — Tue, 18 Nov 2008 13:43:58 GMT

آیا اسلام با شمشیر انتشار یافته است!؟

در قرآن قاعدة اساسی و صریح نسبت به آزادی در انتخاب دین وجود دارد که میفرماید : :
لا اکراه فی الدینالبقره / 256.
در دین هیچ اجباری نیست. به همین سبب، اسلام ایمان و عدم ایمان را از اموری قرار داده است که ارتباط اساسی به خواست خود انسان و میل و رضایت درونی او دارد.
من شاءَ فلیؤ مِنْ و من شاءَ فلیکفرْالکهف 29.
هر کس میخواهد ایمان بیاورد و هر کس میخواهد کافر شود.
قرآن، پیامبر (ص) را به این حقیقت متوجه ساخته است و بیان کرده که بر تو فقط تبلیغ دعوت واجب است و تو نمیتوانی مردم را به گرویدن به اسلام اجبار کنید.
افأنت تُکرهُ الناسَ حتی یکونوا مؤمنینَ یونس / 99.
(ای پیامبر) تو میخواهی مردمان را مجبور سازی که ایمان بیاورند؟ (این کار از دست تو ساخته نیست)
لست علیهم بمسیطر الغاشیه / 22.
تو بر آنان چیره و مسلط نیستی.
فان اعرضوا فَما أرسلناکَ علیهم حفیظاً إنْ علیک إلّا البلاغالشوری / 48
اگر (مشرکان از پذیرش دعوت تو) روی گردان شدند (باک مدار و غمگین مشو) چرا که ما تو را به عنوان مراقب و مواظب ایشان نفرستادهایم. بر تو پیام باشد و بس.
از آیات فوق روشن میشود که کتاب مقدس مسلمین، اجبار گرویدن به اسلام را با قاطعیت و بدون چون و چرا رد کرده است.
2- اسلام برای دعوت به دین و نشر آن خط مشی مشخص کرده که تبعیت از آن را بر کلیة مسلمین فرض نموده است. این خط مشی قرآنی از پیروان خود میخواهد که براساس حکمت، اندرز زیبا، و گفتار نیک مردمان را به دین اسلام فرا خوانند.
أدعُ إلی سبیلِ ربک بالحکمهِ و الموعظه الحسنه و جاد لهم بالتی هی أحسن النحل / 125.
(ای پیامبر) مردمان را با سخنان استوار و به جا و اندرزهای نیکو و زیبا به راه پروردگارت فراخوان و با ایشان با شیوة هر چه نیکوتر گفتگو کن.
و قولوا للناس حسناً البقره / 83
به مردم نیک بگویید.
بیش از صد و بیست آیه در قرآن کریم بیان میکنند که اسلام براساس رضایت قلبی و آموزش محض انتشار یافته است و بعد از عرضه شدن اسلام بر مردم، آنها به حال خود رها شدهاند تا در پذیرش و رد آن، کاملاً آزاد باشند. و بعد از فتح مکه، پیامبر (ص) اهل مکه را به حال خود رها کرد و فرمود : «اذهبوا فأنتم الطلقاء» : بروید، شما آزادید و بعد از پیروزی سرنوشت ساز بر آنان، کسی را به اسلام مجبور نکرد.
3- اتفاق نیفتاده که مسلمانان حتی یک نفر مسیحی یا یهودی را به اسلام مجبور کرده باشند. از این رو،4- خلیفة دوم عمر بن بن خطاب به مسیحیهای ساکن بیت المقدس امان داد و گفت : «زندگی،5- مسیحیها،6- کلیساها و صلیبهای آنان در امان هستند به هیچ کس به سبب دینش ضرر نمی7- رسد و بر انجام کاری ناگزیر نمی8- گردد». همچنانکه پیامبر (ص) در اولین قانون مدینه،9- بعد از هجرت،10- قید کرد که یهودیها و مسلمانان با هم جامعة مدینه را تشکیل می11- دهند. و به حق آنان در ماندن بر دینشان،12- اعتراف کرد.
4- خانم خاورشناس آلمانی زیجرید هونکه در کتاب خود، (الله مختلف تماماً) مقولهی انتشار اسلام با شمشیر را رد میکند و میگوید : مهربانی و گذشت عربی نقش سر نوشت سازی در انتشار اسلام داشته است. و این، کاملاً بر خلاف پنداری است که میگوید : اسلام با آتش و شمشیر منتشر شده است. این پندار، تبدیل به یک مسألة مغلطه آمیز خشک، علیه اسلام شده است و در ادامه میگوید : پیروان ادیان دیگر، مسیحیها یهودیها، صائبین و بتپرستها - خودشان بر گرویدن به اسلام اصرار کردهاند.
و این، مشهور است که لشکریان اسلام هرگز به جنوب آسیا یا غرب آفریقا نرفتهاند بلکه اسلام در آنجا از طریق بازرگانان مسلمان منتشر شده است. بعد از آنکه مردم از آنان رفتار نیک، اخلاق زیبا و برخورد درست میدیدند، جذب آنان میشدند و با رضایت کامل دین اسلام را میپذیرفتند.

مجوسیان دانلود کنند

altohid — Thu, 13 Nov 2008 16:22:13 GMT

مستند با شکوه « تختگاه هیچ کس! » تخت جمشید ناقص است!!

http://www.narina.ir
دیدن انلاین فیلم حتی با سرعتهای معمولی + بررسی تاریخ ایران علمی

دانلود فیلم Download

cd 1= 505 mb

http://naria.ir/pic/film/cd1/cd1-1.DAT
http://naria.ir/pic/film/cd1/cd1-2.DAT

cd 2 =395 mb
http://naria.ir/pic/film/cd2/cd2.DAT

cd3 = 248 mb
http://naria.ir/pic/film/cd3/cd3.DAT

مجوسیت ودروغ به بزرگی تاریخ

altohid — Wed, 12 Nov 2008 15:20:26 GMT

هفتم آبان، روز کوروش!

آیا کوروش ذوالقرنین بود؟

شباهتهای هخامنشیان و حکومت استعمارگر انگلیس در قتل غارت حکومتهای دیگر

آیا باید از کوروش تقدیر کرد؟

ردی بر ان زنادیقی که گویند الله به غیر الله قسم خورده وپس ما هم میتوانیم به غیر الله قسم بخوریم

altohid — Mon, 10 Nov 2008 15:28:18 GMT

الموضوع:

الحلف بغير الله

الشبهة

ورد في القرآن قوله : {وَالْفَجْرِ * وَلَيَالٍ عَشْرٍ * وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ * وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ * هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ} [الفجر 1:5] ، وقوله: {وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا * وَالْقَمَرِ إِذَا تَلاهَا * وَالنَّهَارِ إِذَا جَلاَّهَا * وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا * وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا * وَالأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا * وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا * قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا} [الشمس1: 9]، وقوله: {والضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى} [الضحى1: 2] ونحن نسأل : هل يحتاج صاحب القول الصادق إلى قَسَم يؤيد كلامه؟ إذًا فلماذا يحلف صاحب القرآن ويُقْسِم بالشمس والقمر والنهار والليل والسماء والأرض والنفس والضحى وغير ذلك؟ وفي الكتاب المقدس: " لا تحلفوا ألبتة لا بالسماء؛ لأنها كرسي الله، ولا بالأرض؛ لأنها موطئ قدميه، ولا بأورشليم؛ لأنها مدينة الملك العظيم، ولا يحلف برأسك" [متى 5 : 34 – 37]

الرد عليها
مركز الأبحاث الشرعية بدار الإفتاء المصرية

أولاً القَسَم القرآني رحمة بالإنسان:
    هذا السؤال مبعثه عدم فهم السائل لاحترام القرآن للإنسان من حيث كونه إنسانًا، فقد عوَّدنا القرآن على احترام إنسانية الإنسان، وذلك واضح في هذه القضية ، فإن القرآن الكريم قد تنزل للبشر ليتعامل مع مشاعرهم وعقولهم وأجسادهم على ما هي عليه دون قهر أو تحقير.
    ومن هذه الحيثية جاء قَسَم رب العالمين لخلقه ، فالخلق بطبيعتهم يعتريهم الشك والإنكار ، وهذا لا تحقره الإرادةُ الإلهية وإنما تترقي به ، فمن طبيعة الإنسان أن يشك ، ومن لطف الله ورحمته بالإنسان أن يُقْسِم له على ما تفضَّل به عليه ، مثله في ذلك مثل والد كريم نصح ولده بما فيه الخير له ، فلما تشكك الولد كان من حنوِّ أبيه عليه أن أَقْسَم له على ما فيه الخير له.

ثانيًا القسم بالمخلوقات؛ لأنها دليل التوحيد والقدرة:
    وأما قَسَم الله عزَّ وجل بهذه المخلوقات فمن باب الرحمة الإلهية أيضًا؛ إذ قد عدل المولى عن القَسَم بذاته إلى القسم بهذه المخلوقات العظيمة لفتًا لنظر العباد إلى أن ما تعودوا عليه من مخلوقات ينبغي ألا يصرفه التعود عليها عن عظمتها الدَّالَّة على عظمة خالقها سبحانه "فقد يُقْسِم ببعض بدائع خلقه على وجه يُوجِب الاعتبار ويدل على توحيده، فيُقْسِم بالرياح لتعتبر بهبوبها وسكونها لتأليف السحاب وتلقيح الزروع واختلاف الهواء وعصوفها مرة ولينها أخرى كل ذلك دليل على وجود الصانع الحكيم، والفاطر العليم، القادر الماجد الكريم"⁽¹⁾.

ثالثاً القَسَم في الكتاب المقدس:
    ويقول السائل: إن الكتاب المقدس يدعو إلى عدم الحلف، والعجب أن هناك أقسامًا منسوبة إلى الرَّبِّ وردت في الكتاب المقدس! فقد جاء فيه: "واعمل الصالح والحسن في عيني الرب؛ لكي يكون لك خير وتدخل وتمتلك الأرض الجيدة التي حلف الرب لآبائك * أن ينفي جميع أعدائك من أمامك كما تكلم الرب" [تث 6: 18] ، وفيه: "إذ تحب الرب إلهك، وتسمع لصوته، وتلتصق به؛ لأنه هو حياتك والذي يطيل أيامك لكي تسكن على الأرض التي حلف الرب لآبائك إبراهيم وإسحاق ويعقوب أن يعطيهم إياها". [تث30: 20]
    وتجد حديثا عن الحلف بغير الله ففي الإنجيل : "فإن من حلف بالمذبح فقد حلف به وبكل ما عليه، ومن حلف بالهيكل فقد حلف به وبالساكن فيه، ومن حلف بالسماء فقد حلف بعرش الله وبالجالس عليه" [متى 23: 20]

الهوامش:
-----------------
(1) انظر نظم الدرر للبقاعي8/193

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

الرد على من يحتج بجواز الحلف بغير الله بحلفه تعالى في قوله :" و الشمس و ضحاها " !!

الرد على من يحتج بجواز الحلف بغير الله بحلفه تعالى في قوله :" و الشمس و ضحاها " !!

الجواب على ذلك من أقوال أهل العلم :
الأول / القول المفيد كتاب التوحيد / قسم العقيدة / للشيخ محمد صالح العثيمين

* . وأما قوله تعالى:
(والشمس وضحاها)(الشمس:1)،وقوله: (لا أقسم بهذا البلد) (البلد : 1)، وقوله : (والليل إذا يغشى) (الليل : 1) وما أشبه ذلك من المخلوقات التي اقسم الله بها ، فالجواب على وجهين :
الأول:أن هذا من فعل الله والله لا يسأل عما يفعل،وله أن يقسم سبحانه بما شاء من خلقه ، وهو سائل غير مسؤول وحاكم غير محكوم عليه .
الثاني : أن قسم الله بهذه الآيات دليل على عظمته وكمال قدرته وحكمته ، فيكون القسم به الدال على تعظيمها ورفع شأنها متضمنا للثناء على الله – عز وجل – بما تقتضيه من الدلالة على عظمته .
وأما نحن ، فلا نقسم بغير الله أو صفاته ، لأننا منهيون عن ذلك .
ـــــــــــــــــــــ

القول الثاني / مجموع فتاوى ومقالات الشيخ بن باز / التواصي بالحق .
*. والله سبحانه وتعالى يقسم بما يشاء من خلقه كما أقسم بالطور ، والذاريات ، والنجم إذا هوى ، والليل إذا يغشى ، والشمس وضحاها ، والتين والزيتون إلى غير ذلك ، وهذه مخلوقات يقسم بها سبحانه لأنها دالة على عظمة الله ودالة على أنه رب العالمين وأنه سبحانه هو المستحق لأن يعبد فهو سبحانه يقسم بما يشاء
هذا والله تعالى أعلم .
منقول للأهمية

قسم به غیر الله 2

altohid — Wed, 05 Nov 2008 07:32:59 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم
وَالْعَصْرِ (1) إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ (2) إِلَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ (3)
امام شافعي رحمة الله عليه مي فرمايد:
اگر مردم اين سوره را درک مي کردند برايشان کافي بود.

اولين چيزي که در اين سوره با آن برخورد مي کنيم حرف “و” قسم است. هميشه در قسم دوچيز داريم :
1- آنچه به آن قسم خورده مي شود(مقسوم عليه)
2- مطلبي که پس از قسم خوردن بيان مي شود(جواب قسم).
آيا تابحال فکر کرده ايم که چرا قسم خوردن به غيرخدا ممنوع است؟ وپيامبر ص مي فرمايد: «من حلف بغير الله فقد أشرک »:کسي که به غير خدا قسم بخورد شرک ورزيده است.
زيرا آنچه به آن قسم خورده مي شود در نظر ما چنان عظيم است که براي تأکيد بر مطلب خود به آن روي مي آوريم.پس قسم خوردن به چيزي علامت عظمت بي حد وحساب آن شئ است و دين هم از مي خواهد که تنها عظمت خداوند بلندمرتبه در دل وبر زبان ما باشد.
اما توجه کنيم که اين قاعده تنها متوجه ما مي باشد و خداوند به هر يک از مخلوقاتش که قسم بخورد هيچ ايرادي ندارد واين قسم دال بر اهميت آن مخلوقش مي باشد واوصاف كفر وشرك بر خداوند مفهوم ندارد.

(نکته این احمقانه است که برخی افراد میگویند قسم خوردن برای ما ممنوع است ولی الله در قران دها قسم به غیر الله دارد

باید گفت که قوانین شرعی برای انس جن است نه برای الله یعنی الله )

خداوند متعال در اين سوره به عصر قسم مي خورد ومفسرين در مورد معناي عصراقوال زيادي را بيان کرده اند مانند:روزگار يا آخر روز يا نماز عصر و…
اما آن معنايي که با محور سوره تنا سب بيشتري دارد، روزگار يا همان عمر آدمي است، آن فرصتي که تا ابد جز يک بار در اختيار هر فرد قرار نخواهد گرفت و در اين فرصت است که سر نوشت خود را رقم مي زند.
پس قسم به عصر يعني قسم به سرمايه ي آدمي، سرمايه اي تجدد ناپذير.
سعدي عليه الرحمة هنگامي که گذر اين سرمايه اش را مي بيند باحالت تحصراينگونه مي سرايد:

هردم از عمر مي رود نفسي………..چون نگه مي کنم نمانده بسي
اي که پنجاه رفت ودر خوابي……….مگراين پنج روز دريابي

و مولانا رحمة الله عليه صحنه ي روبرو شدن انساني که اين سرمايه را در نافرماني سرمايه دهنده صرف کرده چنين به تصوير مي کشد:

حق همي گويد چه آوردي مرا……اندر اين مهلت که دادم من تورا
عمر خود را درچه پايان برده اي……. قوت وقوت در چه فاني کرده اي
گوهر ديده کجا فرسوده اي……..پنج حس را در کجا پالوده اي

وبدين خاطر است که روز قيامت “يوم التغابن” ناميده شده است زيرا کافر و مسلمان همگي حسرت مي خورند که چرا از اين سرمايه درست وبهتر استفاده نکرديم پس آيه ي بعد مناسبت مي يابد:

إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ
همه ي انسانها در زيانند.

توجه کنيم که در اين آيه چند تأکيد بکار رفته است: إِنَّ + ال عموم + ل قبل ازفي.
چرا با اين همه تأکيد؟
قسم وتأکيد در مقابل کسي مي آيد که منکر امري باشد و سخن کسي که قسم وتأکيد بکار مي برد در حالي که مخاطبش حرفش را قبول دارد وشک وترديدي درآن ندارد، بدور از بلاغت است.
شايد اينجا هم کسي بگويد: خيلي از ما قبول داريم که در زيان هستيم، پس تأکيد بي مورد است!
توجه کنيم که اين تأکيدها در واقع اين را مي رساند که هرچند قولاً اين امر را قبول داشته باشيم اما در واقع با عمل منکر اين امر هستيم و چنان که شايسته است قدر عمر خويش را نمي دانيم.
إلا : حرف استثنا است و مي خواهد راهي را نشان دهد که از خسارت به دور است زيرا منهج قرآن به گونه اي است که تنها بيان کننده ي مشکلات نيست بلکه راه حل مي دهد.
پس خداوند عزوجل اصول سعادت يا به عبارتي ديگر، چهار چرخ رسيدن به سر منزل نيکبختي را اينچنين معرفي مي کند :
1- ايمان يا علم
2- عمل
3- دعوت
4- صبر
اگر به اصول ايمان مانند ايمان به خدا، رسول …توجه کنيم متوجه مي شويم که در واقع تمامي اينها علم به واقعيتهاي هستي است پس معناي علم از ايمان چندان دور نيست.
پس مي توان گفت که اولين چرخ سعادت علم است واگر بدون آن بخواهيم حرکت کنيم مانند خودروي مي مانيم که بخواهد با سه چرخ راه سفر پيش بگيرد پيامبر ص مي فرمايد: « من سلک طريقاً يلتمس فيه علماً سهل الله له به طريقاً الي الجنة» کسي که راهي بپيمايد که علم بجويد خداوند به وسيله ي اين عملش راهي به سوي بهشت برايش آسان مي گرداند.
توجه کنيم که بدون علم هر چند که سه قسمت ديگر باشد موفق نمي شويم.
عمل صالح بدون علم قابل تصور نيست چرا که مثلاً کسي که علم به چگونگي نماز خواندن ندارد چگونه مي توان تصور کرد که او نماز مي خواند.
دعوت بدون علم نيز دعوت به خير نيست زيرا کسي که نمي داند کدامين راه خير است اگرچه اتفاقاً حرفش به خير اصابت کند باز هم خطا کار است.
به عنوان مثال شخصي غير پزشک را در نظر بگيريد که داروهايي را به بيماري مي دهد به قصدي که بيمار بهبود يابد، حال چه بيمار بهبود يابد و چه بميرد، او خطا کار است.پس بدون علم، هرچند که قصد نيک باشد دعوت صحيح نمي باشد مانند کسي که نفت و آب را از هم تشخيص نمي دهد و به قصد خاموش کردن آتش سوزي، نفت را بر داشته و بر آتش مي ريزد. و بدين خاطر است که چهل سال (اول زندگي) پيامبر ص در ميان مردم زندگي کرده اما هيچگونه دعوتي نداشته است.
ممکن است کسي اين آيه را در تضاد با اين حرفها بياورد : «ومن احسن قولاً ممن دعا الي الله وعمل صالحا وقال إنني من المسلمين» وبگويد اگر واقعا لازمه ي دعوت علم است، پس چرا خداوندصفت داعي دين را عالِمين بيان نمي کند بلکه مي فرمايد:«وقال إنني من المسلمين»؟
جواب اينست که به صورت کلي دعوت دادن بر هر مسلماني واجب است زيرا هر مسلماني مقداري علم دارد، حداقل مي تواند به سوي کلمه ي «لااله الا الله» فراخواند، يا کسي را امر به نماز خواندن نمايد.اما منظور ما آنست که مسلمان در آن قسمتي که علم ندارد، دعوت ندهد، درست مانند شخص بيماري که بر هر کس لازم است که به اندازه ي فهم وتواناييش به او کمک کند، هرچند که پزشک نيست،اما